سرزمین های پیرامونی بیابان "تكله مكان" به اندازه خود این سرزمین، خشن و سرسخت می باشد، به طوري كه در سمت شمال شرقي آن "بيابان گبي" قرار دارد. این بیابان نسبت به "تكله مكان" از خشكي و ويراني كمتري برخوردار است، اما با اين وجود مرز سخت و دشواري را براي آن بوجود آورده است.

 در سمت جنوب "تكله مكان"  بزرگترين رشته كوه جهان، يعني رشته کوه هيماليا واقع شده است. اين مانع بسیار قدرتمند، آسياي مركزي را از شبه قاره هند جدا مي سازد.

 مانع ساکت و خاموش ديگري كه شرق را از غرب جدا مي سازد، گره كوهستاني "پامير" است، توده اي مركب از چندين رشته كوه كه شامل "تيان شان" و "پامير" مي گردد.

 در مجاورت شرقي اين سرزمين، و در نقطه ورودي از سمت شرق "گردنه گانسو[i]" قرار دارد كه از دشواري كمتري برخوردار است، قطعه ي نسبتاً حاصل خيزی كه فلات مغولستان و بيابان گبي را از فلات بزرگ تبت جدا مي سازد. مسافرانی که از غرب یا جنوب وارد می شدند، مجبور بودند راه خود را از ميان گذرگاههاي يخي واقع در مسیر گره كوهستانی پامير و هيماليا انتخاب كنند.

تمدن هاي غربي و چيني در فرجام هایي مقابل هم  در سرزمين هايي توسعه می يافتند كه توانايي حمايت و قابلیت رشد را داشته باشند. به طوری که در منتهي اليه غربي اين مسير تجاري، ابتدا هلال حاصل خيز بين النهرين رشديافت در حالي كه منتهي اليه شرقي آن، در نتيجه ی وجود شرايط طبيعي دشوار، بسيار آهسته و کند رشد نمود.

 تمدن چين در دوران سلسله كین[ii] ترقي نمود.اكتشافات غرب برای چيني ها تا دوران هان[iii] آغاز نگشت، و آن زماني بود كه امپراطوري چين ژانگ كيان[iv] را به جهت اتحاد با قبيله یويژي[v] در غرب، به ماموريت فرستاد. او در سال 138 قبل از ميلاد مسيح مسافرت خود را آغاز كرد و پس از 13 سال به امپراطوريش بازگشت.

اگر چه كيان در حفظ اين اتحاد با غرب شكست خورد، اما او اطلاعات مهمي را مربوط به نسل جديد اسب ها و قبايلي كه تاكنون ناشناخته باقی مانده بودند، با خود به همراه آورد. از آن زمان به بعد هيئت هاي اعزامي بيشتري به غرب فرستاده شد تا اطلاعات جدیدتری را از اسب ها و موضوعات دیگر براي امپراطوري به دست آورند. چنین فرایندهایی بود که مسیر رفت و آمد به غرب را باز کرد. بسیاری از دانش پژوهان  ژانگ كيان را به عنوان "پدر جاده ابريشم"می شناسند.

هنگامي كه به طبيعت جاده ی ابريشم نظر مي کنیم، بايستي به خاطر داشته باشيم كه اين جاده تنها يك مسير تجاري برای ابريشم نبوده است، بلکه بسياري از جاده ها، مسيرها و راه ها در جهت شرقي _ غربي وجود داشتند که در زمان خود سرآمد بودند. برخي از اين مسيرها نسبتاً از هجوم راهزنان آزاد و از رشد خوبی برخوردار بودند، اما مسیرهای دیگری هم وجود داشتند که از امنيت كمتري برخوردار بودند . این راهها از آبادی کمتری برخوردار می شدند و در نتيجه ی چنين عاملي بود که مجبور به ساخت پناهگاه هايي در مسیر خود شده بودند.

در طول حاشیه ی جنوبي "تكله مكان"، مسير ويژه اي وجود داشت كه كاملاً پر مخاطره بود، اما زمان كمتري را براي عبور مرور فراهم مي ساخت. آن چه كه بسياری از جاده ها عموماً داشتند، يك نقطه ی تلاقي در كاشغر بود. اين شهر، در پاي پامير قرار داشت. كاشغر يكي از مهمترين مراكز تجاري در آسياي مركزي به شمار می رفت. اين شهر درنقطه ي نيم راهي درطول جاده ي ابريشم قرار داشت، جائيكه اغلب بازرگانان بارهای خود را به مرداني می فروختند كه انجام دهنده ی معاملات نهايي در پایین این مسیر بودند. درحقيقت این راه برای کالاهایی بود که به طور نهایی ساخته می شد و از آسیا به دیگر نقاط حمل می گردید، و معدود بازرگانانی وجود داشتند که سراسر قاره را در این جاده مسافرت کنند.